Koncert z okazji wizyty Księcia Sarmacji - Opera Agueany

[Kristof I]

Tu odbędzie się koncert, z okazji nawiązania oficjalnych stosunków sarmacko-voxandzkich

[Anastasia Windsachen]

Zgodnie z zapowiedzią koncert rozpoczął się. Pary Książęce oraz Królewska siedziały na balkonie z wielkim herbem Królestwa. Na wstępie powitano ich gromkimi brawami, by następnie pogrążyć się w muzycznej opowieści, podróży wyobraźni do krain dalekich wyśnionych przez słuchających.

Kliknij na obrazek by odsłuchać koncertu.

[Arkadiusz Maksymilian]

Książę Arkadiusz Maksymilian i Księżna Fatima Popow-Chojnacka zasiedli na specjalnie wyznaczonym miejscu w operze. Dokoła panowała atmosfera pełna oczekiwania, a scena przyozdobiona była światłami, które migotały jak gwiazdy na nocnym niebie.

Muzyka, emanująca z wybranych instrumentów, wypełniła przestrzeń, unosząc się nad zgromadzoną publicznością. Książę, ubrany w elegancki strój, z wyraźnymi emocjami wsłuchiwał się w zaserwowany spektakl. Co jak co, ale muzyka jest tutaj dla nich ważna – pomyślał o wysoko rozwiniętej muzycznej kulturze Voxlandu.

Wraz z każdą grą uczestnicy przeniesieni byli do innej rzeczywistości. Widok uśmiechniętych twarzy był jedną z najlepszych nobilitacji dla artystów. Książęca para nie była tutaj wyjątkiem i tak samo wyczuwała magię tego wydarzenia.

[Arkadiusz Maksymilian]

Ostatni utwór dobiegł końca. Artyści na czele ze swym dyrygentem powstali z miejsc w i dźwiękach narastających owacji ukłonili się trzykrotnie zebranej widowni, w tym w sposób szczególny — royalsom zasiadającym na trybunach. Wkrótce one jednak opustoszały, a na scenę weszła sarmacka książęca para. Do ustawionego pośrodku mikrofonu podszedł Jego Mość Sarmacki Książę.

Wasze Królewskie Mości,
Wasze Królewskie i Książęce Wysokości,
Wasze Ekscelencje,
Szanowni Państwo,
Drodzy Mieszkańcy Królestwa Voxlandu!

Zakończony właśnie koncert był ostatnim publicznym punktem mojej i Jej Wysokości Księżnej Małżonki dwudniowej wizyty w Waszym kraju. Dlatego w tym miejscu chcę się publicznie po raz ostatni do Was zwrócić z kilkoma słowami. A będą to słowa głęboko zakorzenionej w sercu wdzięczności. Serdecznie dziękuję Jego Królewskiej Mości Joahimowi, a w szczególności — Jej Królewskiej Mości Królowej Anastasi oraz Jego Książęcej Wysokości Księciu Krzysztofowi. Dziękuję Wam za pieczołowite zorganizowanie tej wizyty oraz kordialne przyjęcie mnie i towarzyszy mej podróży. Dziękuję za wczorajsze spotkanie w ambasadzie, potem bankiet, a dzisiaj — wizytę w Księstwie Drawskim. Dziękuję każdej i każdemu mieszkańcowi Królestwa Voxlandu za Wasze żywe i radosne przyjęcie. Głęboko wierzę, że ta wizyta będzie rozwijała zapoczątkowane już relacje pomiędzy naszymi państwami.

Nie przedłużając — pięknie dziękujemy i — mam nadzieję — do szybkiego zobaczenia! Wir sehen uns dort!

Książę i Księżna w towarzystwie innych oficjeli zeszli ze sceny otuleni owacjami na stojąco.

[Pavel van der Gibson]

Ostatnie cmoki w policzek, ucałowania i uściski dłoni.
— Do zobaczenia, dziękujemy — rzekli sarmaccy oficjele nim wsiedli do aut. Kolumna pojazdów ruszyła z impetem na pobliskie lotnisko, skąd udadzą się w drogę powrotną. Mijały one kolejne miejscowości obstawione bramkami i koczującymi ludźmi, którzy chcieli ten ostatni raz ujrzeć sarmacką parę, aby osobiście ich pożegnać. Książę i Księżna nie pozostawali im dłużni — na całej trasie przejazdu pozdrawiali mieszkańców Księstwa Drawska.