Narendra Abbas Mukherjee pisze: 21 lip 2026, 19:47
No cóż, czas płynie i wszystko się zmienia.
Nie mniej Samban rozwijany był pod względem realistycznej kultury Indyjskiej. Jak jest teraz?
Kultura współczesna osi Iran-Afganistan-Pakistan-Irak. Dominuje kultura wzorowana na arabsko-persko-pasztuńskiej. Język powszechnie używany przez mieszkańców to arabski (czy też sambański), za urzędowe uznaje się voxlandzki i lumeryjski/frankijski (francuski). Jako że ze źródeł mało się zachowało, to istniał brak wiedzy na temat wpływów indyjskiego kręgu kulturowego. Oczywiście przy dobrej narracji i pracy można to ze sobą pogodzić (stąd i Pakistan).
Dominującą wiarą jest Al-Qualib, następnie wierzenia ludowe (można tutaj podpiąć hinduizm czy buddyzm, ale bardziej jednak odwołanie do religii ludów semickich). Religia wzorowana na islamie, jednak wciąż rozwijana, więc możliwe są jej modyfikacje. Podwaliny stanowi islam i religie abrahamowe, ale rozwój jest ukierunkowany już na umikronacyjnienie.
Generalna koncepcja dla terytorium, to niestabilny obszar Azji Południowo-Zachodniej. Region targany konfliktami wewnętrznymi, pod wpływem kolonializmu voxlandzkiego oraz skłonny do wojen domowych. Fakt chwilowego upadku Samundy przyczynił się do rozwoju watażków na wschód i powstania państw takich jak chociaż Alkualibijska Republika Ludowa Sambany (już nieistniejąca). Wraz z powrotem samundzkiej państwowości wschód kontynentu przestał leżeć w polu naszych zainteresowań. Terytorium bogate w krytyczne surowce energetyczne i naturalne - ropa, uran, gaz ziemny czy chrom i złoto.
Wszelkie działania podejmowane na terytorium należącym do Sambany muszą być zgodne z tym, co napisałam powyżej oraz przy ich zachowaniu oraz rozwoju. Jeżeli jest wola tworzenia czegoś indyjskiego to w sposób łączący się z opisanym stanem obecnym. Najlepiej dążyć do otrzymania czegoś wyjątkowego i będącego spójnym mixem przy zachowaniu cech regionu.