Budowa zakładu produkcji leśnej

[Artur Kardacz]

Na wschód od Auguenay, według planu 2-miesiecznego dla Księstwa Drawskiego, powstanie zakład produkcji leśnej. Jest to najbardziej zalesiony obszar tego regionu. Stąd oczywista decyzja o rozpoczęciu prac w tym miejscu. Według planu wykonawcy budowa podzielona zostaje na trzy etapy. Pierwszym etapem prac będzie przygotowanie podłoża pod prace budowlane oraz wyznaczenie stref wycinki lasu. Rekomenduję, aby wycinki obywały się w zaplanowany i zgody z harmonogramem sposób. Pomocne przy tym będą rzeczone strefy wycinki. Optuje również, aby w miejsce wykarczowanych drzew sadzić nowe. Dzięki takiej praktyce będziecie mogli ograniczyć negatywny wpływ na środowisko i w pewnym stopniu odtworzyć strukturę lasu.
Przy drugim etapie prace skupią się na budowie docelowych zakładów produkujących. Wybudowane zostaną pomieszczenia socjalne dla pracowników, tartaki, stolarnie oraz magazyny. Przygotowana zostanie także strefa załadunkowa, obsługująca transport drogowy, a w przyszłości nawet kolejowy. Po ukończeniu drugiego etapu zakład uzyska bazową zdolność produkcyjną.
W trzecim etapie skupimy się na budowie wszelkiej infrastruktury towarzyszącej. Obok docelowych tartaków powstaną inne zakłady wykorzystujące ten surowiec np. zakłady produkujące meble. Prace powinny zostać ukończone w ciągu czterech miesięcy.

Jest to ostatni projekt realizowany przez Związek Winkulijski. Według umowy powinniśmy otrzymać 600 ₰. Jako Architekt Regionalny Planu wykonaliśmy dwa plany i zrealizowaliśmy je jako wykonawca. Deklaruję dalszy udział w Związku Winkulijskiego w budowie potencjału gospodarczego Voxlandu. Przy czym obiecuję, że nasz udział w tym będzie jeszcze większy.

[Artur Kardacz]

Pierwszy etap inwestycji zakłada kompleksowe przygotowanie terenu inwestycyjnego. Ze względu na leśny charakter obszaru, działania te mają kluczowe znaczenie dla powodzenia całego przedsięwzięcia. Etap ten obejmuje zintegrowane działania geodezyjne, środowiskowe, techniczne i organizacyjne, realizowane według ścisłego harmonogramu i w zgodzie z obowiązującymi przepisami.

4 marca 2025

Pierwszym krokiem jest wykonanie szczegółowej inwentaryzacji geodezyjnej terenu. Z wykorzystaniem technik GNSS RTK oraz tachimetrów elektronicznych tworzona jest numeryczna mapa wysokościowo-sytuacyjna, obejmująca wszystkie elementy topograficzne: układ warstwic, struktury hydrograficzne, istniejącą infrastrukturę drogową i techniczną, a także zidentyfikowane przeszkody terenowe (np. obszary torfowe, uskoki, głazy). Na podstawie danych geodezyjnych określa się dokładne granice inwestycji oraz strefy o ograniczonej nośności gruntu, co pozwala dostosować dalsze prace ziemne i zaplanować ewentualną stabilizację podłoża.

Równolegle prowadzone są prace siedliskowe i dendrologiczne. Zespół ekologów, leśników oraz biologów terenowych przeprowadza analizę składu gatunkowego drzewostanu, jego wieku, gęstości, bonitacji oraz struktury pionowej. Tworzone są mapy pokrycia roślinnością oraz ewidencja chronionych siedlisk i gatunków. Identyfikowane są potencjalne kolizje ekologiczne: gniazda ptaków, stanowiska porostów, źródła, cieki i inne obszary wymagające objęcia strefą ochronną. W efekcie opracowywana jest dokumentacja środowiskowa wraz z planem wycinki i rekultywacji, a także rozplanowanie stref buforowych zgodnie z wymogami dyrektyw środowiskowych.

[Artur Kardacz]

23 marca 2025 r.

Na podstawie danych kartograficznych i analiz środowiskowych doszło do fizycznego wytyczenia na gruncie:

• stref wycinki drzewostanu,

• stref ochronnych i buforowych,

• stref przyszłych robót budowlanych (pod zakład produkcyjny, infrastrukturę techniczną i logistyczną).

Wytyczanie odbywało się za pomocą geodezyjnych znaków granicznych (palików, tyczek, znaczników fluorescencyjnych) oraz systemów GPS z aktualizacją danych w czasie rzeczywistym. Strefy oznaczyło się także wizualnie w terenie – pasy przecinki, farby ekologiczne na pniach, informacyjne tablice terenowe.

Po wyznaczeniu stref rozpoczął się proces technologicznej wycinki drzewostanu w strefie inwestycyjnej. Zgromadzone drewno było tymczasowo deponowane w punktach przeładunkowych wzdłuż dróg leśnych i systematycznie wywożone z terenu inwestycji. Biomasa nieprzydatna gospodarczo była kompostowana lub przeznaczana na cele energetyczne.