Di Franciska Wirtenhuff Skul fur Specialpedagogisk Forderneedarf

[Fatima Chojnacka]

Punktualnie o godzinie 15 przed szkołą pojawiła się kolumna samochodów. Był to następny punkt dwudniowej wizyty sarmackiej delegacji w Voxlandzie. Tym razem był to czas zarezerwowany tylko dla Księżnej i Królowej. Obydwie miały właśnie złożyć wizytę w szkole dla uczniów, którzy potrzebują specjalnego kształcenia edukacyjnego. Przed wejściem przywitała je dyrektorka szkoły wraz delegacją uczniów, którzy wręczyli kwiaty. Oczywiście również nie obyło się bez mediów. Następnie wszyscy weszli do środka. Księżna oraz Królowa przywitały się z resztą czekających pracowników z którymi ucięły małą pogawędkę. Później zostały zaproszone obydwie kobiety do sali, gdzie czekały już dzieci wraz ze swoimi rodzicami. W trakcie przejścia zostały zapoznane z historią szkoły i jej codzienną misją. Gdy Księżna oraz Królowa weszły na salę, rozegrały się brawa. Szczególnie na twarzy dzieci widniały duże uśmiechy, a same kobiety były wyraźnie w dobrych nastrojach. Gdy szły na swoje wyznaczone miejsca z chęcią przywitały się ze zgromadzonymi i odbierały z rąk dzieci laurki, czy kwiaty. Następnie usiadły na swoich miejscach. Dyrektor szkoły oficjalnie rozpoczęła wizytę Księżnej oraz Królowej od odegrania hymnów i krótką przemową, w której podziękowała za wizytę. Następnie odbyło się przedstawienie, które specjalnie przygotowali uczniowie, a Księżna oraz Królowa z dużym zainteresowaniem i uśmiechami obejrzały występ. Przedstawienie dostało długie brawa. Księżna wraz z Królową podeszły do uczniów oraz nauczycieli, którzy im pomogli. Podziękowały i pogratulowały znakomitego występu.

[Anastasia Windsachen]

Królowa wraz z @Księżną po przedstawieniu podeszły do wszystkich zgromadzonych. Dzieci, wcześniej poinformowane przez swoich nauczycieli o miejscu spotkania z małżonkami monarchów oraz sposobie zachowania przy nich, poprowadziły kobiety do dużej salki, która wyglądała o wiele przyjaźniej niż w zwykłej szkole średniej. Na ścianach widniały plakaty z podstawowymi zwrotami w języku migowym, obrazkami, które określały dane czynności, osoby lub budynki. Wszyscy usiedli w kółku, na kolanach lub w ordyjski sposób (r. po turecku). Teraz dzieci rozmawiały z kobietami o tym jak wygląda ich nauka w szkole, która jednak różniła się od innych. Niektóre z nich miały doświadczenie ze "zwykłymi" placówkami w przeszłości i mogły porównać je z obecną sytuacją, inne zaś od samego początku znały tylko taki system. Rodzice również dodawali od siebie swoje spostrzeżenia, umożliwiając Księżnej oraz Królowej dokładniej zrozumieć problemy z jakimi spotykali się młodzi ludzie, których od rówieśników dzieliła niepełnosprawność, pochodzenie lub zaburzenia, które wymagały specjalnego podejścia, a nie traktowania jako "klasowego rozrabiaki". Nauczyciele opowiedzieli jak wygląda przygotowanie do pracy w takiej szkole, jak inne jest ono od tego, które posiadają ich koledzy ze szkół powszechnych. Osoba chętna do podjęcia tego zawodu w specjalnej placówce na studiach nie uczy się jedynie przedmiotu, który ma nauczać oraz podstawowej pedagogiki. Oprócz tego posiada osobne kursy i zajęcia, które po pierwsze zapoznają je z danymi zagadnieniami poczynając od pomocy uczniom niepełnosprawnym, poprzez możliwe zachowania i sposoby radzenia sobie z nimi u dzieci, które doświadczyły traumy lub wychowywały się w trudnych środowiskach społecznych, a kończąc na podstawowej wiedzy psychologicznej, która koncentruje się na podejściu do nie tylko uczniów z problemami natury psychologicznej, ale i każdego innego człowieka. Praktyki są też bardziej skupione na podejściu nauczyciela do dzieci niż jego możliwości przekazania wiedzy. Celem szkół takich jak ta jest po pierwsze stworzyć bezpieczną i przyjazną przestrzeń dla dzieci. Dzięki temu możliwym jest przekazywanie im wiedzy w sposób dostosowany do ich potrzeb.

Na sam koniec spotkania obie kobiety w towarzystwie mediów, dyrektor szkoły, grona pedagogicznego oraz uczniów odsłoniły pamiątkową tablicę w hallu szkolnym, która upamiętnia wizytę Księżnej oraz Królowej. Po tym nastąpiło pożegnanie ze wszystkimi i podstawiona kolumna pojazdów zabrała monarsze małżonki z powrotem do Pałacu Księcia Drawskiego, gdzie miały oczekiwać powrotu swoich mężów z polowania, a także odbyć własną prywatną rozmowę między innymi na temat działań charytatywnych.