Królewskie Miasto Vox

[Anastasia Windsachen]

Ostatni post z poprzedniej strony:

Do koronacji zostały już tylko 4 dni, co oznacza, że stolica Królestwa z dnia na dzień zmieniała swoje oblicze. Na ulicznych latarniach wzdłuż trasy przejazdu Ich Królewskich Mości rozwieszono flagi państwowe, przy krawędziach ulic stawiano barierki, a witryny sklepów i niektórych budynków przyozdabiano dekoracjami w królewskich i voxlandzkich motywach. Na ulicach już teraz widać było pełno ludzi, którzy mieli jakieś przypinki z okazji koronacji, małe flagi czy plakaty. Niektórzy już nawet rezerwowali sobie najlepsze miejsce do oglądania przejazdu Pary Królewskiej.
Sam Pałac również przechodził generalne przygotowania do uroczystości. Jego fasadę czyszczono by była biała jak w dniu, gdy go stawiano, co było wydarzeniem dosyć wyjątkowym bo jeszcze nikt nigdy tego nie robił. Zespół sprzątający spędzał już kolejny dzień na tym by przywrócić bielość pałacowym kolumnom i freskom nad oknami. Pałacowe bramy i ogrodzenie szorowano oraz malowano na nowo by błyszczało w zapowiadanym przez prognozę pięknym słońcu.
Na ulice w nocy wychodzili również żołnierz i dostrzec można było karoce, w których będzie jechał Król wraz małżonką. Straż Królewska i oddziały VSBW niestrudzenie trenowały i szlifowały każdy ruch by niedzielna procesja wyszła perfekcyjnie.

[Anastasia Windsachen]

Równo o godzinie 14 pałacowe bramy zostały otwarte i w stronę gmachu Konighaus ruszyła królewska procesja. Skromniejsza w tym momencie od tej, która jest zaplanowana na koniec ceremonii zaczęła powoli maszerować po Alei Królowej Nataszy. Królewska karoca wolno kręciła ciężkimi kołami po ulicznej nawierzchni. Z okazji koronacji królewskie konie zostały przyozdobione w niebieskie akcenty - jeden z voxlandzkich kolorów narodowych. W tej procesji Ich Królewskim Mościom nie towarzyszy żaden z członków Dworu czy Rodziny Królewskiej, wszyscy zaproszeni goście czekają już i wciąż zjawiają się w budynku Parlamentu. Na ulicach mimo nagłego zachmurzenia i lekkiego deszczu stoją tłumy wiwatujące na cześć królewskiej pary, która bez przerwy macha poddanym.

STUDIO TELEWIZYJNE

- Karoca, którą Państwo obecnie widzicie na ekranach waszych telewizorów i urządzeń przenośnych to jeden z nowszych pojazdów w królewskiej kolekcji. Korona otrzymała ją w prezencie w 2021 roku od Królewskiego Miasta Vox. Jest to też nowość w porównaniu do minionych koronacji, ponieważ zwykle Monarcha podróżował zarówno na i z koronacji w Złotej Karocy Państwowej. Jak jednak poinformował Pałac Królewski, Ich Królewskie Mości w trosce o własny komfort zdecydowały o jednorazowym użytku karocy. Wedle słów naszych informatorów podróż w niej nie należy wcale do wygodnych i przyjemnych. - mówił jeden z reporterów, zza którego pleców rozpościerał się widok na Pałac Królewski i przejeżdżającą na jego tle procesję.
- Zgadza się, zamówiona przez Królową Nataszę ponad 250 lat temu karoca waży 4 tony i jest najbardziej reprezentatywną ze wszystkich, które znajdują się w posiadaniu Rodziny Królewskiej. Zauważmy też, że ta koronacja wygląda inaczej niż te, które miały miejsce dotychczas. Królowa nie ma na sobie żadnego z diademów czy tiar, co jest dużym odstąpieniem od tradycji, sam Król również z tego, co możemy zauważyć jest o wiele mniej "wystrojony", gdy porównamy go do jego poprzedników. - reporterka, która zwykle zajmuje się omawianiem ubiorów członków Rodziny Królewskiej komentowała z ożywieniem ubiory kolejnych postaci na ekranie, gdy kamera przeniosła się do wnętrza Konighaus.

[Kristof I]

VBC - studio filmowe.

- Dzień dobry, dzień dobry z tej strony Harry Mc Millian i Hilary Parker. Dzisiaj to my będziemy relacjonować dzisiejszy dzień niepodległości, jak większość wydarzeń przy których są royalsi. Aktualnie nasze kamery pokazują nam Plac Admirałów przy którym zgromadziły się tłumy. Tutaj przy Pomniku Armii zostaną złożone kwiaty.

[Kristof I]

Pod pomnikiem zjawiła się kompania reprezentacyjna VSBW oraz Książę Drawski jako Szef Sztabu VSBW.

- O, Hillary zobacz, zaczyna się! Odłóż tę kawę...
- Co? O, już. Właśnie widzimy jak JKW Konigprins składa pierwszy wieniec. Muszę przyznać całkiem ładny...
- Ładny, ładny, a kto pojawi się zaraz z kadry generalskiej z tradycyjnymi bukietami? Widzę tylko Marschall Williama Schultca.
- Za nim stoi Generallobest Wim Kühn i Oberst Adalmar Walter, ale chwilkę za nimi jest jeszcze jeden wojskowy.
- O tak, poznaję zaprzysiężony po ćwiczeniach Oberstleuntnant Hans Steube. - dopowiedziała Hillary.

Po tradycyjnym złożeniu wieńców wyruszyła kompania reprezentacyjna w kierunku koszar na północnej części miasta.

[Anastasia Windsachen]

Na jednym z miejskich placów zgromadził się sporawy tłum. W innych dzielnicach stolicy ludzie również się gromadzili w centralnych miejscach. Pod samym Pałacem Królewskim obecnie nie było miejsca by się przecisnąć. Ludzie w całym mieście szli z lampionami, świecami, flarami i flagami Królestwa razem śpiewając patriotyczne pieśni. Jeszcze w niedzielę Voxland żegnał rajdowców z całego Pollinu, co niektórzy z komentatorów politycznych zapowiadali jako zwiastun jego pożegnania z Insulią z racji na tak samodzielne działanie we własnej promocji. Dzień później doszło do abdykacji insulijskiego Cesarza, a sama Rada Królewska zaczęła działać i krótko przed północą graniczne służby VHS zaczęły mocniej otaczać i obsadzać granicę z Marsylią zamykając tym samym swobodny przejazd. Napięcie rosło z godziny na godzinę, aż w końcu na chwilę przed godziną 22 Jego Królewska Mość wraz z innymi członkami Rady Królewskiej podpisał Deklarację Niepodległości Królestwa Voxlandu ostatecznie zrywając stowarzyszenie z Cesarstwem Insulii.

Tak jak stolica, niepodległość świętowały również inne miasta w Królestwie. Tłumy skandowały "Ich bin ein Voxlander!". Z głośników rozległ się w końcu hymn, mieszkańcy zgromadzeni razem w tej celebracji zaczęli śpiewać razem. Na placu w Auguenay orkiestra VHS odegrała hymn z czego są nagrania lokalnej TV.

[Kristof I]

Już za trzy dni miało odbyć się święto VHS. W mieście było widać poruszenie - budowano trybunę, zwożono jednostki. Tegoroczna defilada miała być pokazem siły odrodzonego państwa. Żołnierze z dalszych zakątków podróżowali do stolicy dzięki nowym połączeniom kolejowym. W nocy niektóre jednostki przeprowadzały próby, a w dzień przygotowywali swoje mundury do najwyższego błysku.

[Anastasia Windsachen]

Połowa października przyniosła znaczne ochłodzenie w stolicy. Choć samo miasto nie leżało na ciepłych równinach Księstwa Rzymu tylko w sercu Voximy, nie tak daleko od Gór Zimowych to zwykle o tej porze roku wystarczało zarzucić sweter czy lekką kurtkę na koszulkę by było ciepło. W tym roku było jednak inaczej. Termometry nie wskazywały powyżej 12 stopni w ciągu dnia, sezon grzewczy rozpoczął się o wiele wcześniej z powodu prawie minusowych pomiarów w nocy, a ciepło słońca skutecznie odbierał zimny i porywisty wiatr, który schodził z gór.

Mieszkańcy szybkim krokiem wracali do domów w niedzielny wieczór, wychodząc z ciepłych i jasnych wnętrz kawiarni czy restauracji wprost w zimne i mgliste objęcia październikowej pogody.

[Kristof I]

Początkiem Jarmarku Bożonarodzeniowego 2023 została uroczystość zapalenia choinki przed Pałacem Królewskim. Uroczystość przyciągnęła sporą liczbę widzów. Kiedy zapadł już zmrok, ludzie się zebrali zaczęto odliczanie. 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0!!! Wtedy rozbłysły na choince setki tysięcy małych lampek, które będą świecić się aż do zakończenia okresu świątecznego.

[Pavel van der Gibson]

Słońce ledwo przebijało się przez szczelnie zasłonięte lutowe niebo, ale to nie ostudziło zapału mieszkańców jednej z voxlandzkich miejscowości. To, że to właśnie przez nią przejeżdżać będzie sarmacki monarcha podejrzewali od samego początku odkąd rząd ogłosił informację o tejże wizycie. Pewności nabrali, gdy dwa dni temu zamknięto ten odcinek drogi, aby służby bezpieczeństwa mogły swobodnie sprawdzić każdy zakamarek. Wtedy też postawiono barierki, które oddzielały ich od ulicy. Po obydwu stronach pilnowali jej funkcjonariusze i po obu stronach tychże barierek zgromadzili się, aby oczekiwać przejazdu. Wszakże to niecodzienne wydarzenie — dla niektórych pierwsze tego typu w ich życiu i być może ostatnie.

„Już wylądowali” – powiedział tubalnym głosem jeden z mieszkańców. To tylko podniosło emocje, które rosły z minuty na minutę. „Chyba słyszę syreny” – padało w rozmowach. I faktycznie — im głośniejsze sygnały dźwiękowe tym bardziej atmosfera stawała się podnioślejsza.

„Ile ich tu jest” – powiedziała Jej Wysokość do siedzącego obok męża nie zaprzestając uśmiechu i pozdrowień gestem dłoni. Przez przyciemniane szyby tylko najbystrzejsze oczy zdołały dostrzec zarys postaci monarchów.

Kakofonia sygnałów dźwiękowych, huku pancernych opon o asfalt czy ryku wielolitrowych silników — to wszystko robiło wrażenie na czekających. A czekali starsi, rodzice z dziećmi czy grupy młodzieży ze smartfonami w dłoniach. „O, nawet tu mają Pineaple” – zauważył Arkadiusz Maksymilian w ręku jednej młodej dziewczyny rewolucyjny produkt sarmackiej branży telefonicznej.

Dwie, maksymalnie trzy minuty — tyle zajął przejazd pojazdów przez voxlandzką miejscowość. Napięcie wśród funkcjonariuszy wyraźnie spadło, a tłum wciąż z uśmiechami na twarzy spoglądał w stronę mknących aut. Niektórzy zastygli w emocjach, jakby spodziewali się kolejnej kolumny i kolejnej książęcej pary.

[Anastasia Windsachen]

Miasto szykowało się powoli na niedzielną defiladę. Farbenprastentation Aufmarsk od zawsze było ważnym wydarzeniem dla stolicy, jej mieszkańców, ale również i wszystkich zwolenników monarchii. Żołnierze z Wachteres af Dravsk przybyli już do Voxu i od środy przeprowadzali próby na Placu Defilad. Brukowa powierzchnia dzielnie przyjmowała kolejne tupnięcia żołnierskich butów, których właściciele do późnych godzin pozostawali na nogach by w niedzielę prezentować się jak najlepiej. Już jutro ma się odbyć próba generalna i każdy starał się wyćwiczyć układ, program oraz ustawienie.

Ustawiano również trybuny poboczne dla zaproszonych gości. Najwyżsi rangą będą jednak obserwować wydarzenie z balkonu Kriegart Palast. Na froncie budynku zawieszono flagi, podobnie robiono ze słupami latarni. Służby miejskie rozstawiały barierki, przy których będą stać milicjanci pilnujący by trasa przejazdu była należycie zabezpieczona. Nikt nie chciał by miał miejsce jakikolwiek incydent. Zwłaszcza ze względu na nadchodzącą wizytę delegacji ZKRR, która budziła u części społeczeństwa niezadowolenie i była przyczyną trwających od kilku dni manifestacji oraz strajków. Byli to zwykle przeciwnicy monarchii, ale pojawiali się również antykolektywiści i przeciwnicy Związku. Milicja jednak profesjonalnie dbała by żadne z tych wystąpień nie wydostało się spod kontroli.

Równocześnie szykowano Pałac Królewski, którego ogrodzenie i bramy polerowano, balkon przyozdabiano specjalnie pod końcową część defilady. Wokół królewskiej siedziby rozstawiały się już również stanowiska stacji telewizyjnych, z których będą płynąć relacje. Stawiano też rusztowania dla kamer, testowano widoczność. Jednym słowem dbano by wszystko było jak na medal.

[Kristof I]

Od rana w KCV panowała "cisza przed burzą". Wszystko było gotowe, wszystko czekało na dzisiejszą paradę. Parę ludzi poszło rankiem na krótki spacer czy do piekarni. Jednak niewątpliwie dzisiejszy dzień był wyjątkowy, ponieważ na ulicach stolicy, gdzie zawsze było pełno ludzi teraz panował spokój. Urodziny monarchy to święto narodowe, przysługuje więc dzień wolny od pracy. Zanim zaczną przyjeżdżać fani monarchii aby zając jak najlepsze miejsca przy telebimach lub przy samym centrum uroczystości można pooddychać ciszą.