[KORONACJA] Sala Królewska Konighaus

[Anastasia Windsachen]

Sala Królewska w Konighaus jest pomieszczeniem wybudowanym w latach 1493-1502 według projektu Benedikta Hartmanna na polecenie Króla Rudolfa III. Nie doczekał on jednak końca budowy, ponieważ zmarł w tym samym roku. Dopiero jego wnuk, Ludwik III, mógł oglądać majestatyczną salę oraz być pierwszym monarchą w historii Voximy, którego trumna została tutaj wystawiona na widok publiczny. Od tego czasu służy ona za miejsce dla okazjonalnych bankietów, organizacji królewskich pogrzebów oraz koronacji.

Dzisiaj wypełniona była przybyłymi gośćmi, którzy podziwiali gotycką architekturę tej części pałacu.

[Kristof I]

Dziś w Sali Królewskiej miała odbyć się jedna z najważniejszych uroczystości z udziałem Króla - koronacja.

Do Konighausu zbliżali się zaproszeni goście, głowy państw i osoby, którym udało się zdobyć przepustkę, a także przedstawiciele szlachty i arystokracji.

[Fatima Chojnacka]

Wśród zagranicznych delegacji, można było ujrzeć JKW Księżną Małżonkę, reprezentującą Księstwo Sarmacji. Siedziała na swoim wyznaczonym miejscu. Ubrana z należytą elegancją, w jasną kreację i delikatną biżuterię przyciągała spojrzenia nie przepychem, lecz godnością i spokojem. Pozwoliła sobie na małe rozmowy z gośćmi w oczekiwaniu. Wśród zgromadzonych panowało podniosłe oczekiwanie – kończył się jeden rozdział historii, a rozpoczynał kolejny.

[Anastasia Windsachen]

Przy akompaniamencie jednej z ceremonialnych pieśni otworzyły się drzwi do królewskiej karocy, z której wysiadł Król. Paziowie asystujący Jego Królewskiej Mości ustawili się po obu bokach długich szat i ceremonia się rozpoczęła. Idąc wolnym krokiem Król mijał kolejnych z gości, którzy kłaniali się po kolei. Stare, rzeźbione ściany Parlamentu widziały tą uroczystość ponownie, pamiętając w swoich kamiennych umysłach, które były świadkami wielu uroczystości, poprzednią koronację, która miała miejsce zaledwie dwa lata temu. Przyozdobione kwiatami i wypolerowanymi zbrojami były świadkiem koronacji kolejnego już monarchy voxlandzkiego.

[Kristof I]

Po oficjalnym wprowadzeniu Króla do Konighaus, JKM zajął miejsce przy klęczniku, położył rękę na koronacyjnym wydaniu Biblii i złożył przysięgę w obecności JKM Królowej Matki, która miała go koronować.

- Czy uroczyście przysięgasz i obiecujesz dobrze, mądrze i sprawiedliwie rządzić ludami Baradu, Rzymu i Kralku razem zjednoczonych w Voxlandzie, a także ludami wszystkich innych terytoriów, które do Voxlandu należą, zgodnie z odpowiednimi prawami i zwyczajami?

- Uroczyście przysięgam, że tak właśnie zrobię.

- Czy będziesz się starać, aby w Twym panowaniu każdy mógł ujrzeć prawo, sprawiedliwość i miłosierdzie?

-Będę

[Anastasia Windsachen]

Anastasia wzięła Koronę Wielką Królestwa z purpurowej poduszki i podeszła do klęczącego przed nią Króla. Korona, którą nakładała choć jest symbolem monarchii, to w Voxlandzie niesie również drugie znaczenie - władzy dawanej nie przez siłę najwyższą, różnie interpretowaną przez religie, a przez Lud, który wraz z arystokracją połączył siły w obalaniu demokapitalistycznej władzy. W ten sposób powstało porozumienie, wedle którego monarcha panuje z woli Ludu i dzięki jego łasce. Ukleknięcie przez Króla na ten moment jest symbolem wzajemnego poddaństwa. Lud ślubuje wierność monarsze, natomiast on jego obronę i sprawowanie władzy, mając na uwadze interes obywateli i mieszkańców.

[Kristof I]

Po Przyjęciu Korony JKM, zasiadł na Tronie. Wyznaczony do tego celu Pierwszy Rycerz Króla podszedł do JKM pokłonił się i wręczył mu jabłko i berło królewskie. kolejne symbole władzy. Berło, które symbolizować ma suwerenną władzę, najwyższy autorytet oraz sprawiedliwość rządów. Jabłko z kolei potęgę władzy monarszej.
Rycerz podając jabłko powiedział: "Moge diese Souferane Kugel Sie an Ihre Makt uber Voxland erinnern, aber moge sie Sie auch an Ihre Ferspreken gegenuber Ihrem Folk erinnern."
Czyli:
"Niech ta Kula Suwerena przypomina ci o twej władzy nad Voxlandem, lecz niech przypomina ci także o twych przyrzeczeniach wobec twego ludu."

Do Jego Królewskiej Mości podszedł Stefan Schrödinger, Lord Marszałek Królestwa, z Pierścieniem Monarszym. Podał go Pierwszemu Rycerzowi, który nałożył go Królowi na palec mówiąc:
"Laßen Sie diesen Ring ein Symbol Ihrer großartigen Ferbindung mit der Nation sein."
To znaczy:
"Niechaj ten Pierścień będzie symbolem twego wielkiego związku z Narodem."

Do Króla i Pierwszego Rycerza podszedł Robert Gottorp-Arnold-Wietmar-Rossen, bardzo odległy krewny rodu Gottorp-Regerów panującego nad Voxlandem w latach 1720-1924, wraz z Berłem Królewskim. Rycerz przejął od niego berło i podał Królowi mówiąc:
"Laßen Sie dieses Cepter ein Symbol Ihrer skutcenden Makt uber die Mensken in Voxland sein."
Czyli:
"Niech to Berło będzie symbolem twej opiekuńczej władzy nad ludem Voxlandu."
Po oddaniu Królowi wszystkich Insygniów Pierwszy rycerz odsunął się i głośno pokłonił się a wszyscy zgromadzeni zakrzyknęli "Gott skutce den Konig! Es lebe Konig Kristof I! Moge er ewig leben!" - "Boże chroń Króla! Niech żyje Król Krzysztof I! Niech żyje na wieki!".

[Kristof I]

Król wyszedł do specjalnego pokoju, w którym zmieniał między innymi płaszcz koronacyjny, na fioletowy wiele dłuższy niż ten na początku. Poza płaszczami i ubiorem Króla, zmieniał on także koronę na Koronę Imperialną. Kiedy JKM przebierał się parlament czekał w milczeniu. W pewnym momencie wybrzmiał głos jednego z oficerów zapowiadający hymn. Wszyscy powstali a Król, a po hymnie rozległ się koronacyjny marsz i JKM wyszedł i ruszył przez parlament do karocy czekającej już na zewnątrz.

Kiedy Król wsiedł do najstarszej w Voxlandzie złotej karocy państwowej, używanej tylko w celach koronacyjnych orkiestra VF zaczęła grać marsze, wojsko zaczęło swój marsz i rozpoczęła się procesja na Plac Defilad.

[Peter Grüner]

Wśród zaproszonych dyplomatów i gości honorowych obecny był także Prezydent Republiki Bialeńskiej, Piotr Suworow, który ze swojego miejsca z uwagą śledził przebieg ceremonii.

[Bolesław]

Boleslav II zjawił się wraz z delegacją kiryjską, ochoczo i radośnie odbierając rozpoczęcie defilady. Z fascynacją przyglądał się również wszelkiej symbolice imperialnej w ceremonii, która z pewnością będzie wspaniałym źródłem inspiracji dla jego rodaków.