W ciepłe popołudnie późnej wiosny, ogrody Glottenstead House w Augenay — rezydencji Księcia Drawskiego Krzysztofa Windsora-Windsachena gościły mnóstwo znamienitych osób. Był to dzień wyczekiwany: Gartenparty Jego Królewskiej Wysokości Księcia Krzysztofa Windsora-Windsachena.
Punktualnie o godzinie 15:00 bramy Glottenstead otwarto dla gości. W ogrodach wokół pałacu gromadziła się śmietanka Voxlandzkiego społeczeństwa: szlachta, arystokracja, profesorowie KUW, artyści, mecenasi, naukowcy i liderzy organizacji społecznych. Zaproszono także ambasadorów państw, m.in. JE ambasadora Ksiestwa Sarmacji @Hawert Sroczyński

Nagle dało się słyszeć głos equerryego, który zapowiedział Księcia. Książę wyszedł z pałacu, pomachał do zebranych i w tym momencie orkiestra odegrała uroczysty hymn Księstwa Drawskiego.

Po krótkiej przemowie Książę podszedł do pierwszych gości i rozpoczął spotkania.

W ogrodach rozstawiono namioty z białego płótna, gdzie serwowano lekkie przekąski: tartinki z kawiorem Drawiińskim, ciastka z lawendą i miodem z ogrodów królewskich, lemoniadę i szampan sprowadzony z jednej z rezydencji Księcia Wertingham w Leocji. Nie zabrakło taże rozmaitych rodzajów herbaty oraz ciastek. Orkiestra przygrywała cicho wszystkim dobrze znane piosenki.

Książę rozmawiał z profesorem Edmarem Rothenbergiem o postępach w dziedzinie biologii syntetycznej. Niespodziewanie dołączyła do nich Nadira El-Kassim, wybitna poetka z Al-Rubiyyah, pochodząca z Sambany, której wiersze właśnie zostały przetłumaczone na voxlandzki. Książę z entuzjazmem zaprosił ją do wygłoszenia fragmentu poezji — i tak pod starym platanem rozbrzmiały wersy o pustynnych gwiazdach i losie tułaczy, które wzruszyły niejedno arystokratyczne serce.
W tym samym czasie młody architekt Henri Van Tossen rozmawiał z księciem o rewitalizacji zabytkowej dzielnicy w Hafenstadt. „Tradycja i nowoczesność muszą współistnieć, jak te ogrody — uporządkowane, ale żywe” — powiedział książę, zerkając na przelatującego motyla.

Podczas gdy jedni z gości przechadzali się w cieniu drzew, inni zasiedli na rozłożonych fotelach i obserwowali panoramę miasta oraz rzekę, która otaczała ten pałac położony na wyspie. Nie zabrakło też rozrywki bardziej swobodnej: pokazów florystycznych oraz wystawy miniaturowych rzeźb wykonanych z bursztynu, zorganizowanej przez Unię Rzemiosła Artystycznego Voxlandu.

W miarę jak słońce zaczęło schodzić ku horyzontowi, podano herbatę z dzikiej róży i słodkie biszkopty w kształcie lilii. Książę Krzysztof stanął jeszcze raz na tarasie, dziękując zebranym za obecność i: „dzielenie chwili piękna, która — jak nadzieja — nie zna granic języka ani pochodzenia”.

Tego dnia Glottenstead House stał się nie tylko symbolem dziedzictwa, ale też współczesnej otwartości. Goście opuszczali ogrody uśmiechnięci, a wiele z rozmów zawartych tego popołudnia, miało przerodzić się w projekty, dzieła i przyjaźnie.