Ostatni post z poprzedniej strony:

Samolot prezydencki osiadł miękko na pasie startowym lotniska Vox-Baugenoff. Gdy silniki zaczęły cichnąć, Piotr Suworow wyjrzał przez okno - widok szpaleru żołnierzy i oczekującego Korpusu Dyplomatycznego potwierdzał, że Voxland przykłada do tej wizyty ogromną wagę.

Drzwi bialeńskiej maszyny rządowej otworzyły się, a na szczycie schodków pojawił się Prezydent Piotr Suworow. Powitał go podmuch świeżego, voxlandzkiego powietrza i widok idealnie sformatowanego szpaleru honorowego. Suworow, z właściwym sobie spokojem, zszedł na płytę lotniska, gdzie czekał już Szef Korpusu Dyplomatycznego Voxlandu.

- Panie Prezydencie, w imieniu Jego Królewskiej Mości witamy w Vox. Wszystko jest przygotowane do Państwa dyspozycji - oznajmił dyplomata, składając lekki ukłon.

Suworow uścisnął mu dłoń, po czym pewnym krokiem skierował się ku podstawionej, czarnej limuzynie z bialeńską flagą na błotniku. Kolumna samochodów ruszyła niemal natychmiast, eskortowana przez motocyklistów. Przejazd przez miasto był krótki, ale treściwy - Suworow obserwował architekturę Vox, przygotowując się mentalnie do spotkania z JKM Kristofem I.

Markus Wettin wysiadł z jednego z pojazdów kolumny, poprawił marynarkę i przez chwilę obserwował otoczenie przed nowym gmachem ambasady Bialenii. Następnie skierował się w stronę Prezydenta Suworowa.

- Panie Prezydencie, wszystko przebiegło zgodnie z planem. Voxland przywiązuje dużą wagę do tej wizyty, co widać w każdym szczególe przygotowań.

Spojrzał w stronę budynku ambasady.

- Pozostaje już tylko oficjalne powitanie i spotkanie z Jego Królewską Mością.

Gdy czarne limuzyny zatrzymały się na płycie lotniska, słońce - zgodnie z nadzieją Króla - faktycznie przebiło się przez chmury, oświetlając kadłub bialeńskiej maszyny rządowej. Przed samolotem stała już Kompania Honorowa Królestwa Voxlandu.
Prezydent Suworow i Minister Markus Wettin wysiedli z pojazdu. JKM Kristof I podszedł do nich, by dopełnić ostatniego aktu tej wizyty.
- Wasza Królewska Mość - powiedział Suworow, zatrzymując się przed trapem samolotu. - Wyjeżdżamy z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku. Dokumenty, które podpisaliśmy, i ordery, które nosimy, to tylko symbole. Prawdziwą wartością jest pewność, że w osobie Waszej Królewskiej Mości Bialenia ma sojusznika, na którym można budować przyszłość.
Król odpowiedział mocnym uściskiem dłoni, a orkiestra wojskowa zaczęła grać krótką, pożegnalną fanfarę. Suworow i Wettin oddali honory voxlandzkiemu sztandarowi, po czym powoli zaczęli wchodzić po schodach na pokład.
Z górnego stopnia trapów Prezydent odwrócił się jeszcze raz, uniósł dłoń w geście pożegnania do zgromadzonych gospodarzy i delegacji, po czym zniknął wewnątrz maszyny. Drzwi samolotu zamknęły się z głuchym kliknięciem, odcinając dyplomatyczny gwar.

Maszyna prezydencka odleciała do Wolnogradu.

Późnym popołudniem na płycie lotniska grzały się już silniki VR A40. JKM w celu wyjaśnienia spraw skarbowych i rodzinnych udaje się do Edelweiss. Z bardzo małą świtą, która pomogła zapakować bagaże i miała mu towarzyszyć w trakcie lotu wsiadł do samolotu.

Samolot dostał zgodę na start i po chwili uniósł się w powietrze.