Ostatni post z poprzedniej strony:

Pośpiesz się bo to ja będę pierwszy! - Oberhaupt zwrócił się bezpośrednio do JKW [mention]Krzysztof Windsor[/mention]. Grüner uwielbiał tańczyć i szczerze był gotów zastąpić Pana Młodego w tańcu. Oczywiście, pytał tylko żartobliwie, ale już się nie mógł doczekać, aż zaczną się taneczne pląsy.

Windsor poderwał swoją żonę, a orkiestra zaczęła wygrywać jeden z najbardziej namiętnych gatunków do tańca... Tango.
Nikt nie wie kiedy i gdzie oboje nauczyli się tak dobrze ruchów. Ale energia jaką wydobywali poprzez taniec dokładnie odzwierciedlała ich miłość.

Wykorzystując nadarzającą się okazję, namiestnik Romański podszedł do Ich Książęcych Wysokości. Zamieniwszy z nimi kilka słów o rosnących kosztach ogrzewania edelwajskich domów i ochrony dzieł sztuki światowej sławy 🖼️ , wręczył im niepozornie wyglądającą kopertę ✉️ oraz uścisnął serdecznie dłonie obojga nowożeńców, życząc im pięknych chwil na nowej drodze życia.

Po odtańczeniu pierwszego tańca, [mention]Joachim Cargalho[/mention] ruszył do "wiejskiego stołu" i jak można się było spodziewać, trudno mu było dotrzymać tempa Voxlandczykom w piciu ichniejszego bimberku. Jednak jako ojciec Panny Młodej starał się mimo wszystko trzymać rezon i na dworze zabawiać Panów przy fajce i papierosie.
Lieselotte natomiast raczyła się winem. Mocne alkohole nie były jej domeną. Szukała sobie więc towarzystwa do rozmowy.
- Herr Oberhaupt, świetnie się Herr spisał. Jak zawsze na wysokości zadania. Zarówno jeśli chodzi o ceremonię, jak i o prezent. Dobrze wiedzieć, że zawsze można na Was liczyć. - powiedziała, puszczając do niego oczko. Zaciekawiona szukała też wśród gości ojca Pana Młodego, [mention]Joahim von Ribertrop[/mention] , który przecież powinien spełnić swój obowiązek i poprosić ją do tańca.

-Mein Faktotum, jak dobrze Panią słyszeć i widzieć w takim nastroju! To wspaniały moment w historii Waszego rodu. Naprawdę jestem przeszczęśliwy, że mogłem wziąć udział w tak doniosłym wydarzeniu. Młodzi są tak uroczy, nie tylko jako para, ale każdy z osobna, że nie mogłem sobie pozwolić na to by nie zaskoczyć ich wyjątkowym prezentem. Nie powiem parę klubeków to kosztowało, ale czy szczęście ma wartość? Sam chyba nie doczekam się by wydać dzieci, Leszek się nie kwapi, wojuje gdzieś po świecie. Niech więc Wasza latorośl, młoda Sophie ma coś od "wujka Edla".
Proszę czynić swoje powinności i nie zwracać na mnie uwagi. Dziś to jest Wasz dzień, ja muszę okiełznać wstyd chodzenia w kilcie. - uśmiechnął się i zachęcił ją do zabawiania innych gości

Anastasia "przypadkiem" usłyszała rozmowę [mention]Femme Mystere[/mention] i [mention]Heinz-Werner Grüner[/mention]. Zdecydowała więc podejść i zabawić ich swoim towarzystwem. Tym razem w formie o wiele innej niż znanej z sarmackich bali. Bez lampki wina i procentów buzujących we krwi, a z kieliszkiem z drinkiem z ginu oraz delikatną dawką "prądu".
- Herr Oberhaupt, Frau Lieselotte. - skinęła głową. - Oberhaupt się nie wstydzi. W Leocji tak biegali od wieków. Herr [mention]Ignats ik Ruth[/mention] również gdzieś mi się tutaj przewinął w kilcie, także nie jesteście odosobnieni. To bardzo miłe z Waszej strony, że zdecydowaliście się na taki ubiór. Leocja wiele dla mnie znaczy, jako ojczyzna przodków. Podobnie dla [mention]Krzysztof Windsor[/mention]. Doceniamy to. Frau Lieselotte, gratulacje. W końcu nam się udało połączyć silne rodziny w jedną. Oby nasza dalsza znajomość i współpraca szła owocnie.

Joahim westchnął bardzo dobrze przeczuwając, jaki nastał moment. Moment którego Korona nigdy nienawidziła, moment w którym Korona zawsze wymiękała, moment w którym...
-Mogę prosić do tańca? - powiedział wyciągając rękę w stronę Femme.

— Król tańczy, to powinna i Królowa — czknął jałowcem Jaśnie Oświecony Ignats i zaprosił na gruby dębowy parkyet [mention]Anastasia Windsachen[/mention].

Ignats ik Ruth pisze: 27 lis 2022, 23:26 — Król tańczy, to powinna i Królowa — czknął jałowcem Jaśnie Oświecony Ignats i zaprosił na gruby dębowy parkyet @Anastasia Windsachen.

- Ahhh me stare kości... - i z tym westchnieniem, łykając do końca gin ruszyła w taniec. Ale nie taki gwałtowny, jak w Sarmacji, nie ten taki z rozumem bo lata nie te.

Zegar na ratuszowej wieży wybił północ. To był znak dla Anastasii i [mention]Joahim von Ribertrop[/mention], że czas się zbierać. Senność i widoczny po ich twarzach wiek dawał się we znaki, na równi z tym, co wypite, więc zaczęli powoli się żegnać z gośćmi, zostawiając ich z Młodą Parą, która już z rana wyruszy pociągiem do Rzymu by wyruszyć rejsem HMS Auguenay na kilka tygodni miodowych.

- Zatem może napiszemy teraz sztukę z Leszkiem i Isabell w roli głównej? - zaproponowała Lieselotte, lecz nim rozmowa zdążyła zejść ma dalszy tor, stawił się[mention]Joahim von Ribertrop[/mention] . - Państwo wybaczą, obowiązki. - rzekła, wychodząc z [mention]Joahim von Ribertrop[/mention] na środek parkietu. - Foxtrot, czacza czy ... zwykły przytulaniec? - zapytała, śmiejąc się.

Tymczasem [mention]Joachim Cargalho[/mention] dołączył do orkiestry i dopadł się do mikrofonu

-Z dedykacją dla Panny Młodej. Simply the Best! - zaczął śpiewać, na co wtórowało kilku innych gości.