Motel Netrotei

[Kristof I]

Ostatni post z poprzedniej strony:

Urlic słysząc kobietę spojrzał, początkowo srogo i obojętnie. Twarz jego posępna, tajemnicza po chwili jednak zmieniła się i rozpromieniała, a grymas szybko ustąpił uśmiechowi.
- Dzień dobry.- odparł pośpiesznie i skinął głową, poprawiając torbę podróżną. Wyglądał jakby jego ubrania nie jedną tułaczkę widziały, znoszone i wygniecione.
-Tak, tak. Chciałbym wynająć pokój w państwa hotelu.

Kobieta uśmiechnęła się szerzej i odpowiedziała:
- Dobrze proszę mi zatem powiedzieć. Jest pan nowy w naszym Królestwie - jeśli tak tydzień jest za darmo. Ma pan może jakiś dokumencik? Popatrzyła na niego i wyciągnęła dłoń w jego stronę.

[Travis von Heisenberg]

Travis uciekając przed deszczem, skierował się do motelu Netrotei.
Mimo że był przemoczony do suchej nitki, na jego twarzy widniał szeroki uśmiech.
Uwagę pozostałych gości przykuł jego nietypowy uniform, oraz teczka, na której widniał znak cyrkla skrzyżowanego z linijką.

Rozglądając się z zaciekawieniem, podszedł do recepcji i powiedział przyjaznym tonem:
-Dobry wieczór, chciałbym wynająć jednoosobowy pokój...
Często tu macie taką pogodę, czy to ja mam pecha?

[Kristof I]

- Dobry dobry. odpowiedziała radośnie staruszka.
- A deszcz, różnie bywa, ale zdarza się, że będzie ciąg deszczów. Z czym Pan do nas zmierza, zapewne szuka Pan pokoju. - powiedziała odwracając się i podchodząc do portretu Króla, który miała zamiar poprawić, bo znów się przekrzywił.

[Travis von Heisenberg]

-Tak jest, jak już wspomniałem, potrzebuje jednoosobowego pokoju, zabawię tu przez parę dni...

[Kristof I]

- Pewnie, hmm... Może 180, myślę, że się Panu spodoba. - kobieta spojrzała się na niego.
- Warunków jak w Paddingtonie to nie mamy. A w ogóle to do jakiej organizacji należy? Wygląda Pan jakby wprowadzili coś nową posadę na Dworze Królewskim.

[Travis von Heisenberg]

-Na Dworze Królewskim? Och skądże, jestem jedynie pokornym sługom Ezoterycznego Kościoła Cyfrowego Syjonu...
Zamierzamy niebawem założyć w Voxlandzie naszą parafię.

[Kristof I]

-Ach, no dobrze, w takim razie tutaj kluczyk.
- Zapomniałabym! Proszę Pana, ma pan jakiś dokumencik? Jak Pan nie ma to zachęcam do Karty Przybysza, a później do nabycia obywatelstwa! I naturalnie do udzielania się, co by zarobić.

[Travis von Heisenberg]

-Jasne, nie omieszkam założyć tej karty...
Travis chwycił kluczyk i udał się do pokoju 180.
Choć lokum było pozbawione wygód, wyglądało bardzo przytulnie.
Tam, uprzednio zdjąwszy swój uniform, usiadł na lekko skrzypiącym łóżku.
Z walizki wyjął flaszkę Johnnie Walkera, i kieliszek, który napełniwszy szybko opróżnił.
Powieki zaczęły mu ciążyć, więc położył się, i zapadł w sen.

[Antoni Moskwicz]

W recepcji, około godziny 18:35, zadzwonił telefon. Jeśli miał jakiś wyświetlacz, wyświetlił się numer z Dreamlandu. Głos w słuchawce zapytał:
- Dzień dobry, Antoni Moskwicz, czy można zarezerwować pokój od 26 do 28 października? Potrzebna byłaby rezerwacja dla jednej osoby.

Sam dzwoniący siedzi przy biurku i trzyma długopis nad otwartym notesem aby spisać co będzie potrzebne. Celem przyjazdu było wzięcie udziału w ceremonii pogrzebowej JKM Joahima II.

[Anastasia Windsachen]

- Pokój 38 będzie na Szanownego czekać. Zapraszamy od 10 rano. - starsza kobieta siedząca na recepcji odłożyła słuchawkę, kończąc rozmowę. Wzięła do ręki oprawiony w twardą okładkę zeszyt i wpisała dane zamawiającego do tabelki.

[Antoni Moskwicz]

- Dziękuję uprzejmie, przylecę jutro z gotówką. Do zobaczenia!

Antoni zapisał szczegóły wizyty i po zakończeniu połączenia wrócił do przygotowań. Niewiele czasu zostało do wylotu, ale to, co najważniejsze, już jest przygotowane. Zostało tylko wymienić trochę gotówki, spakować się i kupić bilet na pociąg w kierunku lotniska. Sam przelot już został zorganizowany chwilę wcześniej.