• Pałac Królewski

Ostatni post z poprzedniej strony:

Dziękuję teściowo, bardzo piękny podarek. Nie wiem tylko, gdzie te wszystkie ozdoby założę.- powiedziała półżartem Sophie spoglądając na [mention]Anastasia Windsachen[/mention]
i na jej prezent.

- Z Krzysiem za męża to na pewno się nadarzy kilka okazji. Lubi przyszpanować, jakieś opery, teatry, bankiety... ja już za stara jestem by tak, co chwila w świecidełkach chodzić, co widać nawet dzisiaj. - zażartowała.

Diuk Altborski bardzo lubił rangę swojego urzędu. Jako przewodniczący leockiego Senatu był na tyle istotny, by go zaprosozno i by mógł chodzic sobie po pałacach śladem Romańskiego,a le jednocześnie na tyle nieistotny, by nie proszono go o żadne wystąpienia. Dzięki temu oddawał się spokojnie networkingowi, tańcom i piciu. Za młodą parę!

Nadszedł czas, gdy Lieselotte i [mention]Joachim Cargalho[/mention] mogli podejść do Pary Młodej, by złożyć życzenia i wręczyć prezenty.

Joachim w eleganckim stroju przejął głos jako pierwszy:

Obrazek

- Kochani, cieszymy się niezmiernie z Waszego szczęścia. Na dobry początek, abyście mogli wejść na wspólną drogę życia, postanowiliśmy z matką wręczyć wam ten oto dokument:

Obrazek

- Jest to akt własności nowowybudowanego dworku w Wolkenbadzie. Mamy nadzieję, że niebawem wypełni się tupotem małych stópek.

Potem Lieselotte wycałowała oboje w oba policzki.

- Natomiast poza korzyściami materialnymi, zdecydowaliśmy się wręczyć wam symbol waszej miłości. Specjalne, pierwsze i eleganckie wydanie powieści „Kochaj albo dobij”, ponieważ jest to coś, co was połączyło.

Lieselotte wręczyła parze książkę w grubej oprawie: (aby przeczytać, kliknij na okładkę)

Grüner nie spodziewał się, że będzie tak zajęty podczas tego wesela. Przygotowywał się do niego tygodnia, ale w pierwszych godzinach musiał jeszcze podpisywac pewne dokumenty rządowe, stąd jego obecność była ograniczona.
Nie mniej wyrwał się w końcu ze szponów pracy i przybył pogratulować Parze Młodej.
-Moi mili, piękna jak zawsze [mention]Sophie[/mention], wyglądasz obłędnie! Wspaniale! Naprawdę jesteś słonkiem na voxlandzkim niebie. No i mąż, Wasza Królewska Wysokość [mention]Krzysztof Windsor[/mention] , wspaniała uroczystość, znakomicie to zaplanowaliście, przy moim skromnym udziale.
Mam dla Was skromną niespodiankę... Przekazuje zatem ten mały pakunek na Wasze ręce. Niech Wam przypomina o edelwajskiej szczodrości. Pamiętajcie, że jesteście tam zawsze mile widziani.

Kliknijcie by dostrzec co jest w środku. :)

Ustalcie na kogo wysłać certyfikat, chyba, że Czcigodny [mention]Helwetyk[/mention] ustawił opcje współwłasności, a ja tego nie wiem. :)

Femme Mystere pisze: 27 lis 2022, 19:43 Nadszedł czas, gdy Lieselotte i @Joachim Cargalho mogli podejść do Pary Młodej, by złożyć życzenia i wręczyć prezenty.

Joachim w eleganckim stroju przejął głos jako pierwszy:

- Kochani, cieszymy się niezmiernie z Waszego szczęścia. Na dobry początek, abyście mogli wejść na wspólną drogę życia, postanowiliśmy z matką wręczyć wam ten oto dokument:

- Jest to akt własności nowowybudowanego dworku w Wolkenbadzie. Mamy nadzieję, że niebawem wypełni się tupotem małych stópek.

Potem Lieselotte wycałowała oboje w oba policzki.

- Natomiast poza korzyściami materialnymi, zdecydowaliśmy się wręczyć wam symbol waszej miłości. Specjalne, pierwsze i eleganckie wydanie powieści „Kochaj albo dobij”, ponieważ jest to coś, co was połączyło.

Lieselotte wręczyła parze książkę w grubej oprawie: (aby przeczytać, kliknij na okładkę)

To już wiem, gdzi urządzimy sobie miesiąc miodowy. Dziękuję - powiedziała wzruszona Sophie, po czym objęła mamę Femme Mystere i tatę Joachim Cargalho. Nastęonie odeszła od rodziców, a przy niej stał już nieoceniony Heinz-Werner Grüner.
Tyle pieniędzy na obraz wydałeś... Nie wiem jak się odwdzięcze. Dziękuję bardzo!

Krzysztof z radością przyjął teściów i rozpromieniał jeszcze większym uśmiechem kiedy zobaczył prezent.
Kochaj albo dobij. Cudownie! I domek! Cudownie, Sophie, tam może się zaszyjemy... Windsor pozwolił sobie na trochę więcej niż oczekiwała etykieta i przytulił nowych teściów.

Zaraz potem podszedł do nich Heinz. Krzysztof wysłuchał życzeń i zaniemówił nad prezentem.
Herr Oberhaupt... Dziękujemy za tak cenny i szczodry prezent. Niezwykle piękny obraz... Uśmiechnął się i dość mocno ścisnął rękę Heinza. W głowie świtał mu już plan jak odwdzięczyć się za te wszystkie zasługi.

Po wszystkich uprzejmościach i wręczeniu prezentów, Lieselotte i Joachim ustawili się w kółeczku i czekali na pierwszy taniec, wyrywnie tupiąc stopami w oczekiwaniu na moment, gdy wszyscy będą mogli wejść na parkiet.

- Gorzko! - zakrzyknęła z cicha Liselotte, licząc na to, że ktoś to podłapie.

Zabierzesz mnie do tańca? Wszyscy na to liczą.-szepnęła do [mention]Krzysztof Windsor[/mention], czekając na jego reakcję

- z Tobą [mention]Sophie[/mention] zawsze

Pośpiesz się bo to ja będę pierwszy! - Oberhaupt zwrócił się bezpośrednio do JKW [mention]Krzysztof Windsor[/mention]. Grüner uwielbiał tańczyć i szczerze był gotów zastąpić Pana Młodego w tańcu. Oczywiście, pytał tylko żartobliwie, ale już się nie mógł doczekać, aż zaczną się taneczne pląsy.

Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski

Re: Pałac Królewski