Po rozmowach za zamkniętymi drzwiami, które dotyczyły spraw znanym tylko Prezydentowi i Królowi, znalazł się czas aby wspólne wnioski zaprezentować światu i mediom. JKM oraz Prezydent podeszli do mównic i zaczęli odpowiadać powoli na komentarze i pytania zadawane przez dziennikarzy. Później przywódcy wyciągnęli zdobione herbami państw teczki i otwierając je zaprezentowali popisany przez obie strony traktat uznaniowy.
Po zakończonej części oficjalnego przyjęcia przed ambasadą czekała już królewska karoca. JKM zaprosił do środka Prezydenta i Ministra Spraw Zagranicznych. Na trasie przejazdu zebrała się znaczna ilość osób, sama trasa została obwieszona flagami obu państw. W samej karocy trwały rozmowy.
- Naprawdę bardzo się cieszę, z powodu dzisiejszej wizyty. Mam nadzieję, że słońce zostanie z nami na chwilkę dłużej niż 5 minut. Jak się Panu Prezydentowi podoba Voxland? - rzucił pytaniem, kiedy jechali po głównej ulicy prowadzącej do pałacu.
Karoca toczyła się rytmicznie po bruku głównych arterii Vox, a miarowy stukot kopyt końskich mieszał się z wiwatami tłumów zgromadzonych wzdłuż trasy. Przez okna pojazdu widać było las bialeńskich i voxlandzkich flag, które w rzadkich przebłyskach słońca prezentowały się wyjątkowo okazale.
Prezydent Suworow, siedząc naprzeciwko Króla, poprawił mankiet koszuli i wyjrzał przez okno, obserwując entuzjazm mieszkańców.
- Voxland ma w sobie rzadką mieszankę surowości i dostojeństwa, która budzi natychmiastowy szacunek - odpowiedział Suworow, przenosząc wzrok na Monarchę. - To państwo, w którym czuć historię na każdym rogu, ale jednocześnie widać nowoczesną dyscyplinę. Przyznam, że przyjęcie na lotnisku oraz widok tych tłumów robią na mnie ogromne wrażenie. To dowód na to, że nasze narody nie potrzebują instrukcji, by wiedzieć, że są sobie bliskie - one to po prostu czują.
Suworow uśmiechnął się lekko, nawiązując do uwagi o pogodzie.
- A co do słońca... w Bialenii mawiamy, że dobra polityka nie zależy od aury, ale od klimatu przy stole. Choć muszę przyznać, że Vox w tym świetle wygląda nad wyraz korzystnie. Markusie, jak sądzisz? Czy nasze wolnogradzkie bulwary mają dużą konkurencję?
Minister Wettin, który do tej pory z uwagą obserwował protokół przejazdu, włączył się do rozmowy z właściwą sobie uprzejmością.
- Konkurencja jest godna, Panie Prezydencie. Jednak to, co uderza mnie najbardziej, to organizacja i ład.
