Motel Netrotei

[Kristof I]

NETRONEI
Motel pod miastem

Motel Netronei znajduje się na obrzeżach miasta przy ulicy Fehrnstraße 76, w niezbyt bogatej, za to dobrze skomunikowanej z centrum, dzielnicą KCV. Motel jest miejscem, gdzie nowi mieszkańcy i obywatele Królestwa mogą znaleźć opłacane na dwa tygodnie przez państwo miejsce do spania.

Motel nie grzeszy wysokim standardem, ale jest oczywiście znacznie tańszy od Hotelu Paddington. Mimo to jest całkiem przytulny, a pierwsze "własne" cztery ściany są kamieniem milowym, aby móc zacząć zarabiać i w końcu przenieść się na swoje.

Netronei posiada stołówkę z barem, gdzie można za dość małe pieniądze smacznie zjeść śniadanie obiad czy kolację. Na korytarzach znajdują się także automaty z przekąskami, które jednak są w wyższej cenie niż w sklepie oddalonym o około 500 metrów od motelu. Pokoje są różnych rozmiarów, dobierane losowo. Pokoje można podzielić na jedno i dwuosobowe, każdy z nich posiada własną łazienkę.
Parking jest za darmo, w cenie wynajmowanego pokoju. Łatwy dojazd komunikacją do centrum (autobusem) i bliskość przyrody, wszak to koniec miasta, rekompensują stan rzeczy.

Cena za noc wynosi 15 voxów.

[Anastasia Windsachen]

Inicjatywa zacna i w sumie przydatna bo walczy z częstą bezdomnością nowych mieszkańców, gości, których nie stać na Paddington czy po prostu innych obywateli. A jeszcze fakt, że nowi mieszkańcy mają opłacany pokój przez dwa tygodnie... dwa tygodnie własnego zarobku + dotacja od państwa to przecież już stać na kupno jakiegoś taniego mieszkania (tak, mapa KCV jest w przygotowaniu i sam "tabelkowy" system wynajmu).

[Abrielle Novaroi]

Była późna noc, gdy Abrielle Novaroi, młoda podróżniczka, dotarła do Królestwa Voxlandu. Od razu zachwyciła ją cudowna atmosfera tego miejsca:
- Zimno kurde, deszcz pada, piździ jak w dupie eskimosa. A mówili mi "zostań w domu" a ja że "nieee lepiej pójść od razu" i teraz mam kurde, zachciało się spacerować po północy. Jeszcze mnie coś zaatakuje zaraz. A co jeśli tu są niedźwiedzie? Brawo Abrielle, nie dość, że nie wzięłaś sobie nawet szalika bo "w lesie będzie cieplej", to jeszcze skończysz jako kolacja dla jakiegoś niedźwiedzia. A właśnie, kolacja. - mówiła do siebie jak całkiem normalna osoba, którą zdecydowanie jest. Na szczęście dla uszu wszystkich zwierząt wokół, Abrielle dotarła do budynku z napisem...
- Motel Netrotei? Nie brzmi zbyt zachęcająco. - jej wzrok powędrował na odpadający tynk i stare okna - wygląda tragicznie. Ale jeśli mają jedzenie i łóżko, to wchodzę w to. Ile bym dała za kubek herbaty...
Po wejściu przez skrzypiące drzwi, zobaczyła, że pomimo odpychającego wyglądu budynku, wnętrze wydaje się być... jeszcze gorsze. Z pozoru szare podłogi po dłuższym przyjrzeniu się okazały się być brązowe, ich kolor ukryty pod grubą warstwą kurzu. W oddali było widać miotłę, lecz służyła jako podpórka dla zawieszonej na jednej śrubie półki. W kącie stały dwie miski - jedna z wodą, druga pusta - przeznaczone dla psa, jak pomyślała Abrielle. Za ladą stała kobieta mająca na oko...
- Chyba ze sto lat. - mruknęła pod nosem dziewczyna
Po chwili rozmyślania nad swoimi wyborami życiowymi i zastanawianiu się gdzie popełniła błąd, Abrielle postanowiła podejść do lady i być może zapytać czy znajduje się w motelu czy jednak w stajni. Jakby czytała jej w myślach, do misek na podłodze podeszła koza. Zaraz. KOZA???
- To są chyba jakieś żarty.
Niestety nie były to żarty, gdyż nawet jeśli ktoś chciałby żartować z naszej bohaterki, to jeszcze nikt jej tu nie znał i nie kwapił się by sprawić by zaczęła żałować swojej egzystencji. Z miną męczennicy podeszła do starszej kobiety i miała tylko nadzieję, że kiedyś skończy się ta okropna noc.

@Krzysztof Windsor

[Kristof I]

-Dzieeeeń dobryyy, a w sumie dobry wieczór. Czego panienka tutaj szuka? odpowiedziała kobieta. W myślach już zaszufladkowała, ale była przyjaźnie nastawiona.

[Abrielle Novaroi]

- Nie taki dobry... - pomyślała - Czy jest możliwość zatrzymać się tutaj na noc? A może jest w pobliżu jakieś inne miejsce? - w jej głosie słychać było nikłą nadzieję na zmianę miejsca zamieszkania, jednak miała świadomość pustki w portfelu.
"Może ta koza jest chociaż przyjacielska..." - przebiegło jej przez myśl - "W końcu nie może być tak źle?"

[Kristof I]

- Nie taki dobry... - pomyślała - Czy jest możliwość zatrzymać się tutaj na noc? A może jest w pobliżu jakieś inne miejsce? - w jej głosie słychać było nikłą nadzieję na zmianę miejsca zamieszkania, jednak miała świadomość pustki w portfelu.
"Może ta koza jest chociaż przyjacielska..." - przebiegło jej przez myśl - "W końcu nie może być tak źle?"

- Oczywiście mamy wolne pokoje. - odparła i uśmiechnęła się szeroko.- Poprosiłabym jakiś dokumencik...

[Urlic von Drakk]

Urlic nie wiele posiada, kieszenie świecące pustką oraz głowa pełna pomysłów to jedyne co tak naprawdę ma przy sobie. Zgłosił się do recepcji i czym prędzej poprosił o pokój. Nie oczekiwał zbyt wiele, zdawał sobie sprawę z tego, że droga aby coś osiągnąć nie jest usłana różami.

[Kristof I]

Wchodzącego Urlica zauważyła starsza kobieta stojąca za lada recepcji. Wnętrze wyglądało na schludne jeśli chodzi o motele. Żółtego koloru światła oświetlały część recepcji
- Ooo, dzień dobry, nowy gość?


-------
@Urlic von Drakk

[Urlic von Drakk]

Wchodzącego Urlica zauważyła starsza kobieta stojąca za lada recepcji. Wnętrze wyglądało na schludne jeśli chodzi o motele. Żółtego koloru światła oświetlały część recepcji
- Ooo, dzień dobry, nowy gość?


-------
@Urlic von Drakk

Urlic słysząc kobietę spojrzał, początkowo srogo i obojętnie. Twarz jego posępna, tajemnicza po chwili jednak zmieniła się i rozpromieniała, a grymas szybko ustąpił uśmiechowi.
- Dzień dobry.- odparł pośpiesznie i skinął głową, poprawiając torbę podróżną. Wyglądał jakby jego ubrania nie jedną tułaczkę widziały, znoszone i wygniecione.
-Tak, tak. Chciałbym wynająć pokój w państwa hotelu.

[Kristof I]

Urlic słysząc kobietę spojrzał, początkowo srogo i obojętnie. Twarz jego posępna, tajemnicza po chwili jednak zmieniła się i rozpromieniała, a grymas szybko ustąpił uśmiechowi.
- Dzień dobry.- odparł pośpiesznie i skinął głową, poprawiając torbę podróżną. Wyglądał jakby jego ubrania nie jedną tułaczkę widziały, znoszone i wygniecione.
-Tak, tak. Chciałbym wynająć pokój w państwa hotelu.

Kobieta uśmiechnęła się szerzej i odpowiedziała:
- Dobrze proszę mi zatem powiedzieć. Jest pan nowy w naszym Królestwie - jeśli tak tydzień jest za darmo. Ma pan może jakiś dokumencik? Popatrzyła na niego i wyciągnęła dłoń w jego stronę.